Sarah en Perú

By: sarahschaubroeck

sep 30 2010

Categorie: Uncategorized

1 reactie

ondertussen ben ik elf dagen terug in België en aan de ene dingen wen ik sneller dan aan de andere. Sommigen onder jullie heb ik al gezien, bij anderen kijk ik verlangend uit naar het weerzien of een moment waarop er tijd is om eens goed met elkaar te praten. Door het volgen van mijn blog weet je wel een beetje waar ik mij het afgelopen jaar mee bezig heb gehouden. Ik zette mij met heel mijn hart en ziel en al mijn energie in voor Mama Alice.

Mama Alice werkt met straatkinderen en straatjongeren. Sommigen wonen nog thuis, anderen wonen op de straat. Sommigen hebben een familie, voor anderen is hun vriendengroep hun familie of bestaat hun familie enkel uit broers en zussen want de ouders komen maar eenmaal per maand of om de twee weken naar huis. De levensomstandigheden waarin zij wonen wegen heel zwaar. Zowel socio-economisch en psychologisch maar ook op de hele ontwikkeling van het kind en de jongere.

Heel het team van leerkrachten, sociaal assistenten, verplegers, psychologen, vakleerkrachten, schoonmaakpersoneel, boekhouders,… zet zich in om de kinderen en jongeren een beter leven en een betere toekomst te bieden en een leven op straat en in de criminaliteit te voorkomen.

Nu zijn we als NGO nog steeds afhankelijk van fondsenwerving en de integrale hulpverlening die we willen bieden houdt een groot team en een stevige ondersteuning in en die moet bekostigd worden. Daarom dacht ik eraan om iets voor Mama Alice te organiseren. Zelf dacht ik aan een quiz, een filmavond, een fuif,… maar andere ideeën zijn ook meer dan welkom.

Momenteel moet men in Mama Alice heel zuinig omspringen met het geld. Zo weet de directie niet hoe ze families in grote familiale nood moeten helpen.

Op dit ogenblik ligt er een meisje met leukemie in het ziekenhuis te Lima, ze werd reeds een aantal bloedtransfusies toegediend en dit zorgt ervoor dat de familie een schuld heeft aan de bloedbank die ze enkel in bloed kunnen vereffenen. Het bloed moet in Lima gedoneerd worden en de donors moeten er een aantal dagen verblijven. Een reis naar Lima om die te vereffenen is heel duur en de familie is niet in staat om op basis van hun eigen mogelijkheden (financieel, kennissenkring, familie, buren,…) dit kostenplaatje ook maar een beetje te dekken.

Ook weet de directie niet hoe ze de eindejaarsactiviteiten voor 2010 zouden kunnen financieren.

Eenmaal per jaar, met kerst, worden alle kinderen en jongeren die regelmatig deelnemen aan onze activiteiten uitgenodigd voor een kerstfeest. De kinderen kijken hier heel erg naar uit want naast het feest ontvangen ze ook een mooi cadeautje. Dit is vaak het enige speelgoed dat ze op een heel jaar ontvangen. De voorbereidingen voor deze activiteiten is heel zwaar voor het team: het speelgoed moet in Lima aangekocht worden, iedereen helpt mee met inpakken en in elkaar steken van het speelgoed (ik herinner mij dat er barbiepoppen met kleertjes gekocht werden maar voor de goedkoop worden die aangekocht zonder dat de dozen in elkaar zitten, dus hield ik mij uren bezig met dozen plooien, kleertjes aan kapstokjes ophangen, schoentjes, tasjes op de juiste plaats… elke doos duurde 15 minuten om in elkaar te steken en er waren er bijna honderd), er wordt een toneeltje voorbereid voor de kinderen van de lagere school, er komen heel wat logistieke taken aan te pas (van vervoer, eten, muziek tot iemand die zorgt voor een proper toilet,…). Maar als je dan nadien de gezichtjes ziet van die kinderen bij het ontvangen van hun cadeautje. Hoe fier ze niet zijn op hun pop of hun nieuwe auto, hoe ze hun cadeau met hun leven beschermen en vol trots aan hun ouders of grote broer of zus tonen, dan weet je weer waarom je het doet.

Wie het met zijn eigen ogen eens wil zien kan een kijkje nemen op

De jongeren krijgen geen feestje meer maar een uitstap. Veel van de jongeren zijn nog nooit buiten Ayacucho stad geweest en vorige december namen we ze mee naar Huanta (uitgesproken: Wanta) waar we samen voetbalden, spelletjes speelden, zwommen, aten,… en op het eind van de dag kreeg iedereen een klein cadeautje en werden ook de jongeren die zich extra inzetten in de workshops of uitblonken in de wiskundewedstrijd in de ‘bloemetjes’ gezet.

Het zou zó leuk zijn als het team dit weer voor de kinderen en jongeren kan organiseren, niet alleen voor de kinderen en jongeren maar ook voor het team want alhoewel ze er heel veel tijd in steken halen ze er ook heel veel energie uit om hun kinderen, om hun adolescenten een onvergetelijke dag te kunnen geven.

Daarnaast is er nood aan een verdere uitbreiding van het straathoekwerk, de straatjongeren en straatkinderen hebben meer ondersteuning nodig dan dat Mama Alice en Los Cachorros (een andere NGO die met straatkinderen werkt) hen kan bieden. En er komen alsmaar meer jongens (en soms ook meisjes) bij.

Ward Christens heeft eind 2008 samen met de straatjongens een film “Cuentos Callejeros” gemaakt. Tijdens de voorbereiding maakte hij dit filmpje:

De hele film kan je altijd van mij lenen en is tevens in het Nederlands ondertiteld.

Als iemand onder jullie mij wil meehelpen geef je me dan een seintje? Je zou er heel Mama Alice (inclusief mijzelf) heel blij mee maken. Mensen die meer info willen over het project kunnen die vinden op de website van Mama Alice http://www.mamaalice.com of Mama Alice België http://www.mamaalice.be

Financiële hulp is ook altijd welkom (info afkomstig van http://www.mamaalice.be):

- Door het storten van een éénmalige gift of een vast maandelijks bedrag. Een doorlopende opdracht maakt het mogelijk om het project op lange termijn uit te bouwen. Je kan rechtstreeks storten op de rekening van Mama Alice België vzw: 001-5007048-81.

- Bij een gelegenheid waarop je feest viert, kan je denken aan de kinderen van Ayacucho. Bij een huwelijksverjaardag, een pensionering, een geboorte. Zo vroeg Bart aan familie en vrienden geen cadeaus mee te brengen naar het feest ter gelegenheid van zijn vijftigste verjaardag maar in de plaats kon men storten voor het goede doel. Zo zijn er drie ‘Mama-Alice’-babytjes. De ouders van Max, Free en Tessa vroegen het kraambezoek om in plaats van een geboortecadeau te storten op de rekening van Mama Alice. Kinderen in Ayacucho delen zo mee in de vreugde van de geboorte.

Hopelijk zien we elkaar snel weer, op de voetbal, op familiefeest, in de scouts, aan de toog, … of op het internet, want wie weet staat er mij binnenkort weer een nieuwe buitenlandse uitdaging te wachten…

Liefs,

Sarah